Dromen die hun wortels hebben in de aarde.
Werelden die zich niet makkelijk laten vangen.
Een landschap dat ook een levend wezen zou kunnen zijn.
De prikkeling van het niet-weten.

Jitske Bakker richt zich met haar fictieve natuurlandschappen tot de verbeelding van de kijker. De grootformaat houtskooltekeningen bieden uitzicht op een wereld waarin de aandacht wordt getrokken naar zowel het verre als het nabije en naar zowel wat er is als wat er niet is. Gedetailleerde organische structuren duiden de aarde als vruchtbare materie waarin antropomorfe (op de mens lijkende) en zoömorfe (op dieren lijkende) vormen ontdekt kunnen worden. Uitgangspunten voor haar werk zijn de nabeelden van voorbije ervaringen, dromen en de associaties die het materiaal houtskool en het tekenproces in werking zetten.
“Kunst is voor mij in mindere mate een handzaam object en meer gericht op de beleving; het verlangen naar een onbekend avontuur, dwalend door een nog onontdekte wereld.”