Een schilderij als herinterpretatie bevat een relatie tussen punten op het object en punten op het geschilderde beeld. Deze relatie abstraheert de punten van de werkzame krachten waaruit zij emergeert. Zij wordt geabstraheerd van haar totale spel; haar totale samenhang. Deze relatie ontvouwt zich door herinnering en herkenning waardoor deze relatie een combinatie aangaat met concepten. De relatie wordt in het geheugen gerepresenteerd onder hetzelfde concept wat er voor zorgt dat wij een herhaling ervaren die de verschillen in zich opneemt. Deze verschijningen als representaties zijn als blokkades, muren, als maskers voor het ondoorliggende, zoals een gelaat voor een psychologie. Deze blokkades zijn met de middelen waarmee wij verschijningen construeren ondoorgrondbaar en onpenetreerbaar.

De herhaling is een drogbeeld, die Frank met zijn werk wil construeren om het zo in de ervaring van het subject te vullen met leven. De geschilderde verschijning wil hij vervolgens deels ontnemen van zijn herhaling en vulling, door tekenen te geven van andere maskers die in tegenspraak zijn met hetgeen wat herhaald wordt.